Vind og Temperatur

Vindstyrke og retning

[iframe src=»https://embed.windyty.com/?surface,wind,now,62.614,12.173,5,» width=»600″ height=»500″ frameborder=»0″]

Temperatur

[iframe src=»https://embed.windyty.com/?surface,temp,now,62.614,12.173,5,» width=»600″ height=»500″ frameborder=»0″]

Vindstyrker

Vindstyrken måles i meter pr. sekund (m/s)

Navn m/s Virkning på land Virkning til sjøs
Stille 0 – 0,2 Røyken stiger rett opp. Speilblank (havblikk).
Flau vind 0,3 – 1,5 Røyken driver i vindens retning. Små krusninger, ikke skum
Svak vind 1,6 – 3,3 Smått løv settes i bevegelse korte småbølger
Lett bris 3,4 – 5,4 Løv og småkvist rører seg, lette flagg strekkes. Bølgekammene begynner å toppe seg, litt skum.
Laber bris 5,5 – 7,9 Kvister og smågreiner røres, støv virvles opp. Lengre bølger, en del skumskavler
Frisk bris 8 – 10,7 Mindre løvtrær svaier, bølgekammer på innsjøer. Middelstore, lange bølger med lange skumskavler.
Liten kuling 10,8 – 13,8 Store greiner rører seg, det hviner i telegraftrådene. Store bølger begynner å dannes, skumskavlene er større overalt.
Stiv kuling 13,9 – 17,1 Hele trær rører seg, tungt å gå mot vinden. Sjøen tårner seg opp, skummet blåser i strimer med vindretningen.
Sterk kuling 17,2 – 20,7 Kvister brekker, tungt å gå mot vinden. Middels høye bølger av større lengde, sjørokk driver i strimer med vinden.
Liten storm 20,8 – 24,4 Store trær svaier og hiver, takstein kan blåse ned. Høye bølger, tette skumstrimler, sjøen begynner å «rulle».
Full storm 24,5 – 28,4 Sjelden inne i landet, trær rykkes opp, stor skade på hus. Meget høye bølger, havflaten hvit av skum, tung og støtende rulling.
Sterk storm 28,5 – 32,6 Meget sjelden, følges av store ødeleggelser Ualminnelige høye bølger, sjøen er fullstendig dekket av lange, hvite skumflak, sjørokket nedsetter synsvidden.
Orkan 32,7- Forekommer meget sjelden, følges av store ødeleggelser. Luften er fylt av skum og sjørokk som nedsetter oversikten betydelig, sjøen er fullstendig hvit av drivende skum.

Omregning av vindhastighet

Flomskader på imsdalsveien 2014

I år ble det kun mindre skader på veien mellom sjøene, den er farbar for biler som ikke er av den ‘lave’ typen. Mulig de også kan komme over… Kommer fint over med min gamle Toyota avensis.

Imsdalen var ein gong ein svær gard…

Imsdalen var ein gong ein svær gard; men det gjekk ut med ein taa Imsdalsmennene, han Brynjulv. Ei tid hadde han 40 kyr paa garden; men det kom paa vidda. Den tid for det so mykje tater og rak i dalen, og eit digert fylgje kom aat Imsdalen og, med han Brynjulv var brukar.

Ein taa desse karane, ein som heitte Trond, vilde læra han Brynjulv aa fiska, for han hadde ei ny kunst aa ta fisken paa, sa han. Han Brynjulv var heime aaleine han, for folka hans var ute paa slaatten, og so tenkte dei røva garden. Men fyst laut dei faa han Brynjulv ut tur vegen. Dei saag han hadde 9 børsor hangande paa veggen, og so torde dei ikkje gaa paa han der, men vilde faa han undan. Ja, han Brynjulv vart med; men daa dei gjekk kom hunden hans og slo seg attaat, ein diger elgehund. Han likte ikkje dette, han Trond, for hunden vilde berre skrema fisken. sa han; men han Brynjulv let hunden fylgja, for han heldt seg undan vatnet sa han. Det bar daa aat kasa, og tateren saag ut eit høgt skjer som stakk ut med gule fossen under. Der vilde han faa ‘n Brynjulv fyre seg ut paa.

Han Brynjulv visste fullvel det ikkje var fisken dei skulde ta her, i gule fossen. «Nei, du faar gaa ut paa du som ska fiskje,» sa han. Daa drog tateren fram ein diger kniv. Imedan stod hunden og fylgde ‘n Brynjulv med augo. «Naa kann du ta ‘n!» sa han Brynjulv aat hunden, og med ein gong sat hunden i strupen paa tateren. Sidan heiter skjeret Trondskjeret eller Trondstenen. Det var ein svær hund og det, vitug og snild, men styggeleg strid naar det skulde so vera. Det var soleis ein sumar folk fekk høyra hunden var so galen ein dag dei dreiv sunnan med garden og slo. Han Brynjulv rende fram og inn i stua. Der stod hunden og søkte paa berre livet, og uppaa slinda sat ein taa grannane.

Denne grannen hadde ofte tala paa det han skulde gjera kva han vilde der paa garden for denne hunden, og so skulde han syna fram det. Han skulde stela seg inn og ta med seg ein ting so hunden saag det. Hunden hadde slept han inn, men fylgde etter paa fot aat døra. Daa so mannen stengde att døra for han, so han ikkje fekk gaa med inn vart han sint, og sette beint gjenom glaset. Men daa var mannen glad han kom seg uppaa slinda. Stor-Nils budde i Imsdalen. Han var spelmann, og til kvar jul kom han ned i bygda og spelte paa juldansane. Han brukte koma juldagen; men ein gong kom han ikkje fyrr nyaarskvelden. «Nei, naa hadde vi rent tenkt taa aa faa sjaa deg denne jula, ma du vart saa lenge.» sa dei. «Høh! je kunde da itte kaamaa før jula kom ve,» sa ‘n Nils. Han hadde kome taa rekninga daa, ser du, for han hadde korkje alnakke eller klokke.

Det var trælsomt nok for han mang ein gong, so langt avleides som han budde; men han var sjeldan raadlaus. Verst ille ute var han ein gong kjerringa hans laag i barnseng. Han saag det ikkje vilde bli nokon endskap paa dette, og fleire mil som det var aat bygda, og veglaust, visste han det ikkje fanst hjelp aa faa der i fraa. Daa drog han aat smidjua, gjorde seg tong sjølv, og tok barnet. Men det var mest livlaust, so han var redd det skulde døy med ein gong, og so skunde han seg og døypte det med det same, og gav det gjentenamn. Kona og barnet kom seg snart, og daa fekk han vita at barnet var gut og ikkje gjente. Dette tala han um paa Trones ein gong. «Min aa gjorde du da ‘a?» sa dei. «Je døfte om att ongen, je,» sa han, og lo.

Kilde: GARD OG GREND – Folkeminne fraa Østerdalen I